Święta Katarzyna ze Sieny (1347-1380)
Katarzyna Benincasa nazywana Katarzyną ze Sieny albo Katarzyną Sieneńską urodziła się w mieście Siena we Włoszech. Bóg obdarował ją wieloma darami duchowymi, a ona pozwoliła Mu się prowadzić. On pociągnął ją ku Sobie, a potem posłał do ludzi chorych, opuszczonych, skłóconych, uwikłanych w grzechy, zapatrzonych we własne interesy bardziej niż w dobro innych i wspólnoty Kościoła.
W bardzo młodym wieku Katarzyna złożyła ślub dziewictwa, czyli przyrzekła Bogu, że tylko On będzie jej jedyną miłością i sensem życia. Była związana z Zakonem Dominikanów, ale jako kobieta świecka (nie była zakonnicą).
Była młoda, była kobietą, a dodatkowo analfabetką, a żyła Ewangelią i mówiła w sposób, który jednych zdumiewał, a innych oburzał. Z Bożego polecenia wzywała do nawrócenia nawet kardynałów i papieży. Jej życie i wyjątkowa relacja z Bogiem – była mistyczką, miała stygmaty i wiele innych nadzwyczajnych darów duchowych – zostały opisane przez kierownika duchowego w obszernym „Żywocie”. 
Katarzyna ze Sieny zmarła w Rzymie i tam została pochowana. Jej grób znajduje się w bazylice Santa Maria Sopra Minerva. 
Jej osoba i pisma, zapisane przez osobistych sekretarzy i uczniów, są dla Kościoła inspiracją i źródłem mądrości. Ogłoszono ją świętą, Doktorem Kościoła, patronką Europy. W kalendarzu liturgicznym jest wspominana 29 kwietnia. 

Zobacz też:
Jak poznać i zrozumieć św. Katarzynę ze Sieny i jej nauczanie?